سکسکه یک انقباض غیر ارادی در عضله دیافراگم و عضلات تنفسی بین دنده‌ای است که می‌توان با گذاشتن یک تکه یخ روی زبان، کشش زبان، گذاشتن لیمو روی زبان، نفس کشیدن در کیسه و یا ایجاد شوق و ترس زیاد آن را درمان کرد. سکسکه معمولاً ۴۸ ساعت بیشتر طول نمی‌کشد ولی در فرم مداوم فرد بیشتر از دو روز و کمتر از یک ماه مبتلا است. افرادی که در شب پرخوری می‌کنند، بلع هوا حین صحبت دارند، و یا از نوشابه‌های گازدار استفاده می‌کنند، غالباً دچار سکسکه می‌شوند. تغییر ناگهانی درجه حرارت معده، که متعاقب خوردن آب سرد و یا چای داغ و یا کشیدن سیگار حاصل می‌شود از علل دیگر سکسکه هستند. سکسکه در افراد مضطرب و دارای استرس بالا یا متعاقب خبر خوشایند یا خبر بد بروز می‌کند. در بیمارانی که بلع هوا علت سکسکه است باید از صحبت کردن حین غذا خوردن پرهیز کنند.

پی‌نوشت: اصلاً علاقه‌مند نیستم مطالب روزنامه‌ها را در اینجا منتشر کنم، اما بعضی وقت‌ها از کنار بعضی مطالب جالب و مفید نمی‌تونم بگذرم. الغرض اینکه این مطلب را هم در اسفندماه گذشته در روزنامه‌ی شهرمون خوندم.

۱۳۸۷/۰۱/۲۲

می‌خواستم بنویسم ایرانی‌ها سالی یکبار دیوانه می‌شوند. کمی فکر کردم، و با خودم گفتم درست که تغییر حالت روانی و رفتاری ایرانی‌ها در بسیاری از موارد واقعاً بدون فکر و تامل، و فقط با بهانه است، اما خب وجود همین بهانه‌ها هم جای شکر دارد، وگرنه…
نمی‌دانم چرا اکثر ما یاد گرفته‌ایم که فقط ده روز اول ماه محرم را برای امام حسین (علیه‌السلام) عزاداری کنیم، فقط ده روز اول عید نسبت به یکدیگر مهربان‌تر باشیم. و باز هم همان آدم سابق

حالم از افراط و تفریط به هم می‌خورد.

۱۳۸۷/۰۱/۰۱ 

بنام خدا

این مطلب، یک مطلب داغ و جدید نیست، و به چند ساعت قبل مربوط نمی‌شود. گرچه رعایت نگارش صحیح مطالب بوسیله‌ی رایانه دارای اهمیت فراوانی است، با این وجود بسیاری از کاربران فارسی زبان نگارش صحیح هنگام نوشتن بوسیله‌ی رایانه را رعایت نمی‌کنند. نوشتن بوسیله‌ی رایانه اصولی دارد که هرکدام از ما حتماً باید آن را رعایت کنیم.

> ۱- اصلاح برخی از حروف و اعداد
گرچه ویندوزهای بعد از ورژن ۲۰۰۰ زبان فارسی را پشتیبانی می‌کنند، اما این پشتیبانی خالی از اشکال نیست. بعنوان مثال، در ویندوز XP حتی اگر زبان فارسی را به زبان‌های ویندوز اضاف کرده باشید، حروف‌های «ك» و «ي» بصورت عربی نوشته می‌شوند. وقتی دو نقطه را زیر حرف «ي» می‌بینید، درواقع این حرف بصورت عربی نوشته شده است و شکل صحیح فارسی آن «ی» است. همینطور وجود همزه روی حرف «ك» دلالت بر نگارش این حرف بصورت عربی دارد. در فارسی حرف کاف به شکل «ک» نوشته می‌شود. در بین اعداد نیز عددهای «٦ و ٥ و ٤» در ویندوز ایکس‌پی بصورت عربی درج می‌شوند که باید توسط کاربر فارسی زبان اصلاح شوند. نگارش صحیح این اعداد فارسی «۶ و ۵ و ۴» است.

نکته ۱- اگر از محصولات لینوکس (ubuntu, kubuntu) استفاده می‌کنید، همه‌ی حروف و اعداد فارسی بصورت صحیح نوشته می‌شوند.
نکته ۲-در ایران، بعضی از توزیع کنندگان نرم‌افزار، اقدام به ویرایش فایل‌های ویندوز ایکس‌پی و اصلاح حروف کیبورد از عربی به فارسی کرده‌اند. بنابراین اگر حروف «ک» و «ی» در ویندوز شما بصورت فارسی هستند، تعجب نکنید.
نکته ۳- حروف «ك» و «ي» و اعداد «٦ و ٥ و ٤» در ویندوز ویستا اصلاح شده‌اند و بصورت فارسی نوشته می‌شوند.

شاید گمان کنید نگارش حرف «ك» بصورت عربی اشکالی را بوجود نمی‌آورد، اما در واقع حروف «ك» و «ک» دو حرف کاملاً مجزا از یکدیگر هستند و اهمیت نگارش صحیح حرف «ک» زمانی بیشتر مشخص می‌شود که سیستم شما به یک شبکه کوچک یا بزرگ متصل باشد، و بخواهید در این شبکه جستجو کنید. یا اینکه داده‌ها را از کامپیوترتان به کامپیوتر دیگری منتقل کنید، و برعکس، داده‌هایی را از کامپیوتر دیگری در اختیار بگیرید.

برنامه‌ی TrayLayout 1.2 امکان اصلاح حروف «ك» و «ي» و همچنین اعداد «٦ و ٥ و ٤» را به فارسی فراهم کرده است. در ادامه درباره نرم‌افزار TrayLayout 1.2 نیز صحبت خواهم کرد.

> ۲- نیم‌فاصله یا همان فاصله مجازی
یکی دیگر از اصول نگارش بوسیله‌ی رایانه این است که هر کلمه باید با کلمه‌ی دیگر فاصله داشته داشته باشد. ایجاد فاصله بین کلمات را بوسیله‌ی فشردن کلید Space اعمال می‌کنیم و با این روش کلمات را از یکدیگر جدا می‌کنیم، اما اجزای یک کلمه هرگز نباید با یکدیگر فاصله‌ای داشته باشند. با هربار فشردن کلید Space به تنهایی، یک فاصله ایجاد می‌شود و برای تایپ لاتین مناسب است. اما در هنگام تایپ فارسی نیاز به اعمال نیم‌فاصله یا همان فاصله‌ی مجازی داریم.

> نیم‌فاصله چیست؟
شاید بتوان گفت نیم‌فاصله، فاصله‌ی کوچکی است که درصورت نیاز بین حروفِ یک کلمه اِعمال می‌کنیم. نیم‌فاصله، علیرغم اینکه ظاهراً فاصله‌ای کوچک را ایجاد می‌کند، اما در واقع اجزای یک کلمه‌ی فارسی را در کنار یکدیگر نگه می‌دارد.

> کاربردهای فاصله و نیم‌فاصله:
فاصله میان دو کلمه‌ی مجزا اعمال می‌شود، اما نیم‌فاصله را در صورت لزوم، میان حروف یک کلمه اِعمال شده و مانع از دور شدن اجزای یک کلمه از یکدیگر می‌شود. بعنوان مثال، نحوه‌ی تایپ صحیح و غلط چند کلمه را با هم مرور می‌کنیم:

شکل غلط: می توانیم، می کنیم، می شود، فاصله ی، پنجره ها
شکل صحیح: می‌توانیم، می‌کنیم، می‌شود، فاصله‌ی، پنجره‌ها

به نحوه‌ی نگارش صحیح و غلط کلماتی که در بالا عنوان شده دقت کنید. فاصله‌ای که بین اجزای یک کلمه مثلاً “می توانیم” اعمال شده است، کاملاً غلط است. و این اشتباه زمانی بیشتر مشهود می‌شود که چنین کلماتی در انتهای سطر می‌آیند و نیمی از اجزای یک کلمه به ابتدای سطر بعد منتقل می‌شود.
برای درک بهتر مطلب، تصویری از این خطا تهیه کرده‌ام. در تصویر زیر، به کلمه‌ی “می‌گوید” توجه کنید. در این متن کوتاه، عدم رعایت نیم‌فاصله چندین مرتبه تکرار شده است.

بنابراین، کاربرد نیم فاصله این است که علیرغم حفظ شکل صحیح کلمه، اجزای یک کلمه را در کنار یکدیگر نگه میدارد.

> چگونه نیم‌فاصله را اِعمال کنیم؟
اگر از سیستم عامل‌های محصول لینوکس (Linux) استفاده می‌کنید، در هنگام تایپ فارسی براحتی می‌توانید هرجا که لازم است،کلیدهای [Shift]+[Space] را همزمان تحریر کرده و نیم‌فاصله را اِعمال کنید. برای رعایت نیم‌فاصله در محصولات مایکروسافت و سیستم عامل‌های XP و Vista از برنامه‌ی TrayLayout استفاده می‌کنیم. TrayLayout این امکان را به راحتی در اختیار کاربران قرار می‌دهد که با تحریر همزمان کلیدهای [Shift]+[Space] نیم‌فاصله اِعمال را اِعمال کنند. اما اگر از رایانه شخصی خودتان دور بودید یا جایی بودید که نرم‌افزار TrayLayout را در اختیار نداشتید، برای رعایت نیم‌فاصله می‌توانید بجای تحریر کلید Space از تحریر همزمان کلیدهای [Alt]+[0157] استفاده کنید. توجه داشته باشید که با تحریر کلیدهای ترکیبی [Alt]+[0157] دیگر نیازی به تحریر کلید Space نیست.

> ۳- رعایت نکاتی که به‌عنوان نکات گرامری شناخته می‌شوند
برای درک هرچه بهتر این نکات ریز، مقدمه‌ای درباره عملکرد نرم‌افزار Microsoft Office Word عنوان می‌کنم. غیر از اینکه اصول جمله سازی در زبان انگلیسی را گرامر زبان انگلیسی می‌گوییم، نرم‌افزار Microsoft Office Word یک‌سری از خطاهای دیگر را نیز بعنوان خطاهای گرامری به ما نشان می‌دهد. اما این خطاها کدامند؟

وقتی در رایانه یک جمله را می‌نویسیم و می‌خواهیم آخر جمله را نقطه بگذاریم، باید دقت داشته باشیم که بین آخرین کلمه و نقطه، کلید Space را تحریر نکنیم. اگر بین آخرین کلمه‌ی جمله و نقطه‌ی آخر سطر، فاصله‌ای ایجاد شده باشد، در واقع یک خطای گرامری رخ داده است. برنامه Word مایکروسافت این قبیل خطاهای گرامری را با یک خط موج‌دار سبز رنگ در محل خطا نمایش می‌دهد. بنابراین هیچگاه قبل از درج نقطه، کلید Space تحریر نمی‌شود.

وقتی نقطه را بدون فاصله با حرف ماقبلش درج کردید، فقط یک‌مرتبه کلید Space را تحریر کرده، کلمه‌ی بعدی را تایپ کنید. اگر فاصله‌ی نقطه با کلمه‌ی بعدی نیز کمتر یا بیشتر از یک Space باشد، خطای گرامری رخ داده است و باید اصلاح شود. بنابراین هرجا که نقطه بکار می‌رود، با کلمه یا حرف ماقبلش اصلاً فاصله ندارد، و نسبت به کلمه با حرف بعدش فقط به اندازه‌ی یک Space فاصله دارد.

نگارش سایر علائم ویرگول، نقطه ویرگول؛ دو نقطه روی هم: سه نقطه کنار هم… علامت تعجب! و علامت سوال؟ نیز دقیقاً مثل نقطه انجام می‌شود.
نکته ۴- یادتان باشد که سه نقطه را، باید فقط با سه نقطه تحریر کنید. نه بیشتر، نه کمتر…

> ۴- پرانتز، گیومه، آکولاد
برای درج پرانتز در میان جمله، و قرار دادن جمله یا کلمه‌ای در داخل آن، از هر سمت در بیرون پرانتز، فقط یک فاصله (یک Space) را تحریر کنید، اما از دو سمت در داخل پرانتز هیچ فاصله‌ای را تحریر نکنید. البته درصورتی که قصد استفاده از نقطه یا علامت تعجب یا سایر علامت‌هایی که گفته شد در انتهای جمله را دارید، دقت کنید این علامت‌ها را در خارج از پرانتز و نزدیک به پرانتز درج کنید. این قانون شامل حال گیومه، آکولاد و سایر نویسه‌های از این دست <«»> نیز می‌شود.

> ۵- متن نوشته شده را از هردوطرف تراز کنید
حتماً با آیکن‌هایی که کار راست‌چین، وسط‌چین و چپ‌چین بودن متن شما را انجام می‌دهند، آشنا هستید. معمولاً اکثر جاهایی که قرار است عملیات نوشتن را انجام دهید، این آیکن‌ها هم هستند یا اینکه اگر نباشند، از قبل نحوه چینش کلمات در آن صفحه تعریف شده است. علاوه بر سه آیکن مهمی که گفته شد و معمولاً همه از آنها استفاده می‌کنیم، سه آیکن مهم دیگر هم هستند. راست‌نویس، چپ‌نویس، و “تراز از دوطرف”. آیکن “تراز ز از دوطرف” با دیگر نام فارسی “کشیدن متن” یا نام انگلیسی “Justify” نیز شناخته می‌شود. این آیکن دستوری را اجرا می‌کند که باعث می‌شود انتهای سطرها نیز در یک راستا قرار داشته باشند. به زبان ساده‌تر اینکه فضای خالی انتهای سطرها را پُر می‌کند و انتهای سطرها نیز مانند ابتدای سطر در یک راستا قرار می‌گیرد. اجرای این فرمان ازطریق آیکن Justify متن شما را بیش‌ازبیش زیباتر می‌کند. برای مقایسه‌ی متن “تراز شده” با متن “تراز نشده” می‌توانید >اینجا< را کلیک کرده و تصویر مربوطه را ملاحظه کنید.

>> اهمیت پیروی از این قوانین
اهمیت پیروی از مجموع قوانین و اصولی که گفته شد، فقط برای تهیه‌ی مطالبِ صفحات وب نیست. به کتاب‌های معتبر که توسط رایانه تایپ شده باشند مراجعه کنید، درمی‌یابید که این قانون هنگام نوشتن با رایانه حتی به منظور چاپ، حتماً باید رعایت شود.

> ۶- تو رفتگی سطر اول پاراگراف
مطالبی که بوسیله‌ی رایانه نوشته و چاپ می‌شوند، دارای تو رفتگی یکسان در سطر اول همه‌ی پاراگراف‌ها هستند. نرم‌افزار Microsoft Office Word برای این منظور ابزارهایی را دارد که تصویر یکی از آنها در اینجا آمده است. تو رفتگی سطر اول پاراگراف نسبت به بقیه سطرها، برای چاپ متون اجباری است، اما برای انتشار مطالب در صفحات وب معمول نیست.

>> آشنایی بیشتر با TrayLayout
این برنامه‌ی کم حجم در سال 2001 میلادی و توسط آقای آرش رضایی‌زاده (و Mehrsoft Group) آماده شده است. این برنامه دارای برچسب Copyright 2001-2002 می‌باشد، اما بعداً توسط گروه نرم‌افزاری مهرسافت، رایگان اعلام شده است. متن اطلاعیه را در >اینجا< بخوانید. همانطور که گفته شد، این برنامه علاوه بر اینکه اِعمال نیم‌فاصله را در ویندوز آسان می‌کند، با کمک آن می‌توانید حروف و اعداد عربی را نیز به فارسی تبدیل کنید، یا اینکه درصورت لزوم می‌توانید جای حروف کیبوردتان را بطور دلخواه جابجا کنید. اگر همه‌ی اعداد بالای کیبورد را مطابق تصویر زیر با اعداد فارسی جایگزین کنید، یکی دیگر از ویژگی‌های این نرم‌افزار را فعال کرده‌اید، بطوریکه در هنگام تایپ فارسی، اعداد شما منحصراً فارسی هستند. به نحوی که حتی با انتقال داده‌ها به رایانه‌های دیگر، صرف‌نظر از هر تنظیمی که در قسمت Regional and Language Options آن رایانه اِعمال شده است، اعداد فارسی، بصورت فارسی نمایش داده خواهند شد.

اگر برنامه‌ی TrayLayout 1.2 را از اینجا دانلود و نصب کنید، پس از نصب بلافاصه آیکن این نرم‌افزار روی Desktop ظاهر خواهد شد. با اجرای آن فایل، بالن کوچکی در قسمت سمت راست منوی Taskbar ظاهر خواهد شد. از این پس هربار که رایانه را روشن کنید، برنامه فعال خواهد بود و نیازی به اجرای آن توسط شما نیست، اما اگر مایل بودید که فقط در مواقع لزوم از این برنامه استفاده کنید، >اینجا< را کلیک کرده و مطابق تصویر، فایل اجرایی این نرم‌افزار را از Startup ویندوز حذف کنید. سپس هربار که تصمیم به استفاده داشتید، فایل اجرایی برنامه را از روی صفحه‌ی دسکتاپ یا از مسیر منوی Start اجرا کنید.

>> دریافت TrayLayout 1.2
سایز: ۹۹۲ کیلوبایت
Download TrayLayout 1.2

> ۷- استفاده در Windows Vista
برای استفاده از برنامه‌ی TrayLayout 1.2 در ویندوز ویستا، لازم است در قسمت Properties/Compatibility تغییر کوچکی اعمال کنید. برای این‌کار روی آیکن برنامه واقع در دسکتاپ، راست کلیک کرده و از منوی ظاهر شده گزینه‌ی Properties را انتخاب کنید. سپس زبانه‌ی Compatibility را انتخاب کرده، در قسمت Compatibility mood و منویی که درآنجا وجود دارد، گزینه‌ی (Windows XP (Service Pack 2 را انتخاب کرده و در پایان دکمه‌ی OK را کلیک کنید [مشاهده عکس]. این تنظیم بسیار ساده را فقط یک مرتبه انجام می‌دهید و بعد از آن می‌توانید از برنامه‌ی TrayLayout در ویندوز ویستا نیز استفاده کنید.

>> بخاطر توجه‌تان به این مطلب، از شما متشکرم. لطفاً نگارش صحیح بوسیله‌ی رایانه را به دیگران نیز توصیه کنید.

۱۳۸۶/۱۰/۲۹

معلم هستید؟
تشریف بیارید روی سایت، قدمتون بر چشم، ثبت‌نام کنید، سهام بگیرید.

کارمند اداره‌ی … هستید؟
تشرف بیارید روی سایت، قدمتون بر چشم، ثبت‌نام کنید، سهام بگیرید.

بیمه شده‌ی تامین اجتماعی هستید؟
تشریف بیارید روی سایت، قدمتون بر چشم، ثبت‌نام کنید، سهام بگیرید.

هیچکدام از اونایی که باید باشید نیستید؟ نقاش ساختمان هستید؟ کارگر … هستید؟ توی حلبی آبادها، کنار خیابون یا پارک‌ها زندگی می‌کنید؟ با سیلی صورت خودتون رو سرخ نگه می‌دارید؟ یا…
ظاهراً هنوز چیزی اعلام نشده. سهام عدالت!

امشب، شب قدر و شب نزول قرآن است. شبی که از هزاران شب برتر و شبی که بهترین فرصت برای راز و نیاز و جَلا دادن درون است. کاش پیش از این اقدام به زدودن غبار از دلهامان کرده بودیم تا برای امشب آماده‌تر باشیم. اما هنوز هم دیر نشده، چراکه هنوز هم زنده‌ایم. امشب دوباره بهانه‌ای است برای جمع شدن و همگی با هم راز و نیاز کردن. امشب دوباره فرصتی است تا صادقانه حرف‌ها را از دل بر زبان،‌ و شبنم اشک‌ها را از چشم‌ها بر گونه‌ها جاری کنیم.

امشب بهترین فرصت برای پَرکشیدن است. امشب فرصت طلایی دیگری است تا کوله‌باری از آنچه را که بر دوشمان سنگینی می‌کند بر زمین بگذاریم، و شوق پرواز را در خود زنده کنیم. امشب باید باور داشته باشیم که شوق پرواز می‌تواند به پرگشودن و پرکشیدن منجر شود. فقط کافی است بال‌هایمان را باز و خود را رها کنیم تا به پرواز درآییم. امشب فاصله‌ی پرگشودن تا پرکشیدن بسیار کوتاه و این کار آسان‌تر از همیشه است، بشرط آنکه چیزی بر پای خود بسته باشیم و بارهای اضافی را بر زمین بگذاریم؛ بشرط آنکه بدانیم کجا هستیم و باید کجا برویم.

برای اینکه بدانیم کجا هستیم و چه باید کنیم، نگاه کوتاهی بر مسیر گذشته و راه آینده بیاندازیم. بالاخره هر کدام از ما خواسته یا ناخواسته مرتکب خطاها و لغزش‌هایی شده‌ایم. بعضی کمتر و بعضی بیشتر. و به اینجا رسیده‌ایم. الان کجا هستیم؟ من به مسیری تشبیه می‌کنم که هرلحظه ممکن است به ابتدای مسیر بعدی، یعنی مرگ و زندگی پس از مرگ منتهی شود. اما فعلاً در همین مسیر هستیم و چون چشم برهم زدنی به انتهایش خواهیم رسید. اگر هر روز کارهای روزمره‌مان را انجام می‌دهیم و برای برقراری ارتباط با اطرافیان تکلّم می‌کنیم، باید قدر این فرصت طلایی را بدانیم چرا که ممکن است در گام بعدی که در زندگی برمی‌داریم، توانایی سخن گفتن و انجام دادن نداشته باشیم. ممکن است بخواهیم بگوییم الهی العَفو اما زبان در دهان ما بی‌حرکت باشد. ممکن است بخواهیم در برابر پروردگار سجده کنیم اما دیگر توانی وجود نداشته باشد. امشب حرف‌هایمان با جمله‌ی زیبای اللهُمَّ اِنّی اَسئَلُکَ بسمِک آغاز می‌شود. خداوندا، بدرستی من می‌خواهم از تو بنام خودت… امشب دوباره فرصتی است تا همه‌ی خواسته‌هایمان را با محوریت “کسب توفیق بندگی واقعی” بازگو کنیم. براستی چقدر زیباست وقتی حاجت‌هایمان آسمانی باشند، حتی حاجت‌های زمینی‌مان. امشب گریه کردن از همیشه زیباتر است. امشب گریه‌هامان از همیشه عاجرانه‌تر و کلام‌مان از همیشه صادقانه‌تر است. دعاها و حاجت‌هایمان را مرور کنیم و در گوشه‌ای از ذهن‌مان بنویسیم. برای بیان مهم‌ترین حاجت‌ها، احساس واقعی را از دل بر زبان جاری و شبنم شبانگاهی اشک را به میهمانی دعوت کنیم. با رها کردن کوله‌بار سنگین لغزش‌ها و گناهان، اینگونه می‌خوانیم: سُبحانَکَ یا لا اِلهَ اِلا اَنت، الغَوث الغَوث، خَلِّصنا مِنَ النّار یارَب… همه‌ی بیماران از جمله معلولان جسمی و ذهنی را بیاد آوریم، لحظه‌ای خود را در جای آنها تصور کنیم و خالصانه دست به دعا برداریم: اَمن یُجیبُ مضطَر اذا دُعا وَ یَکشِف سوء.
دعا بخوانیم… دعاکنیم… و اگر فرصت کم بود، بقیه حاجت‌ها را در ذهنمان مرور و طلب حاجت کنیم.

۰۸/مهر/۱۳۸۶ و ۱۸/رمضان/۱۴۲۸

بسم الله الرحمن الرحیم

زیاد مهم نیست که مشاغل را باید به چند دسته تقسیم کرد. من هم قصد ندارم خیلی دقیق شوم، بنابراین به‌منظور مطلبی که در ادامه خواهید خواند مشاغل را به دو دسته‌ی کارگری و کارمندی، و به‌عبارت دیگر کارهای سنگین و سبک تقسیم می‌کنم. مشاغل کارگری از قبیل کارهای ساختمانی، انواع کار در ارتفاعات، نظافتچی، نجاری، جوشکاری و… مشاغل کارمندی هم از قبیل مدیریت، کارمندان ادارات و سازمان‌ها، فرهنگیان و…

وارد محیط کاری پتروشیمی یا پالایشگاه می‌شویم. در فضای آزاد بیرون، از کارگری ساده گرفته تا اپراتورهای دستگاه‌ها و پرسنل کنترل و بهره‌بردار، همه این مشاغل در اختیار آقایان است، کما اینکه پیش از این نیز زحمت ساخت‌وساز و انجام امور عمرانی نیز برعهده آقایان بوده است. به قسمت اداری که وارد شوید، خانم‌ها را در آنجا خواهید یافت. البته مردها هم هستند. اما یک سوال: چرا برخی از امور دفتری را خانم‌ها انجام می‌دهند و آیا حضور خانم‌ها ضرورت دارد؟ از پتروشیمی خارج می‌شویم و در جامعه‌ای که زندگی می‌کنیم به اطرافمان نگاه کنیم. مشاغلی از قبیل کارگری ساختمان، لوله کش، مکانیک، نظافت خیابان‌ها و… در اختیار آقایان قرار دارد. اما تعدادی از پرسنل کارمند همه‌ی ادارات از قبیل اداره آب، اداره برق، اداره فنی و حرفه‌ای، اداره بیمه، اداره پست، بانک‌ها، اداره ثبت‌احوال و… را خانم‌ها تشکیل می‌دهند.

اصلاً هدفم زن ستیزی نیست، اما به‌نظر من همان اندازه که حضور خانم‌ها در بعضی از عرصه‌های شغلی مثل دبیر مدارس دخترانه یا پزشک متخصص خانم‌ها ضروری و لازم است، تصدی بسیاری از امور اداری توسط خانم‌ها غیرضروری و غلط است، زیرا شرایط اقتصادی کشور آمادگی‌اش را ندارد. با خود می‌گویم درحالی‌که آقایان تحصیلکرده با مدرک تحصیلی برابر، جویای کار هستند و البته وضعیت زایمان و شیردادن به بچه و… را هم ندارند، چرا باید خانمی متصدی امور باشد که در دوران حاملگی‌اش ممکن است وضعیت جسمانی‌اش بر عملکرد کاری‌اش تاثیر بگذارد، مرخصی زایمان بگیرد و برای شیردادن به بچه، طبق قانون می‌تواند از وقت اداری و انجام وظایف‌اش بکاهد. در حالی که انجام این مسئولیت از عهده یک آقا هم برمی‌آید. من گمان می‌کنم برای جامعه‌ی ما که اقتصادی نسبتاً بیمار دارد، هنوز خیلی زود است که اَدای جوامع غربی با آن اقتصاد پویا را در بیاورد. بعنوان مثال در کشور کانادا زن و شوهر کار می‌کنند، فرزند هفده ساله هم شاغل است، و بخاطر نیاز جامعه به نیروی کار، بخشی از این نیروی کار هم از خارج تامین می‌شود. اما در کشور ایران که معضل بیکاری و عدم ازدواج وجود دارد، فرصت‌های شغلی باید بطور هوشمندانه تقسیم شوند. اگر فقط بجای نیمی از خانم‌های شاغلی که ضرورتی به حضورشان نیست موقعیت شغلی در اختیار آقایان قرار می‌گرفت، به همان اندازه موقعیت ازدواج برای آنها فراهم می‌شد. ازدواج هم یعنی اینکه به همان اندازه دختران راهی خانه‌های بخت می‌شدند، و به همان اندازه از انواع و اقسام تیپ‌های عجیب و غریب پسران و دختران در خیابان کاسته می‌شد، و به همان اندازه آمار فساد هم پایین می‌آمد، و…

زیاد خواهی برخی از خانم‌ها
با تمام حرف‌هایی که گفته شد، باز هم چندنفر پیدا می‌شوند و از حقوق خانم‌ها می‌نویسند. هرچیزی را بهانه می‌کنند. بعنوان مثال خانم‌هایی که شاید خودشان هم برای دیدن فوتبال و ورزش بانوان به ورزشگاه نمی‌روند، آنگاه می‌نویسند که اجازه ورود به ورزشگاه را نداریم! آخر دختر، تو برای تماشای رقابت همجنسان خودت هم به ورزشگاه نمی‌روی، دیگر به ورزشگاه رفتنت برای تماشای ورزش آقایان چه صیغه‌ای است؟
از حجاب هم می‌نویسند، شاید غافل از اینکه امروزه هرخانمی همانطور که مایل است در جامعه حضور دارد. بسیاری از خانم‌ها با پوشش چادر، بسیاری با مانتو اما بسیار پوشیده و مرتب، و بعضی هم فقط یک لایه پارچه را تا جایی که ممکن بوده به بدن خود چسبانده‌اند و روسری را بصورت نوار باریکی بر بر روی سرشان استفاده می‌کنند. یعنی باید از این هم آزادتر باشد؟ صدالبته که محیط جامعه با حمام‌های عمومی فرق دارد.

تبعیض‌های موجود در جوامع مختلف از جمله ایران را انکار نمی‌کنم. بله تبعیض در بعضی امور وجود دارد و بخش عمده‌ای از آن به فرهنگ خانواده و اطرافیان مربوط می‌شود. اما تبعیض‌ها آنقدر نیستند که چندین نفر بنشینند، وبلاگ بنویسند و مطالب‌شان هم تمامی نداشته باشد. گویی که همه‌چیز بر علیه‌شان است و از همه‌طرف محدود شده‌اند.

به اطرافتان نگاه کنید یا اینکه اگر لازم است از اطرافیان سوال کنید که یک خانم شاغل و متاهل که مثلاً یک فرزند یکساله هم دارد، چگونه امور شغلی‌اش را انجام می‌دهد و درعین‌حال از بچه‌اش هم مراقبت می‌کند؟ البته چنین خانم‌هایی معمولاً برای اطرافیانشان باعث دردسر و یا اینکه موجب زحمت هستند. از زمان تولد بچه تا سنین چهار الی پنج سالگی، یعنی دقیقاً همان سنینی که بچه نمی‌تواند کارهای بهداشتی‌اش را خودش انجام دهد یا اینکه حداقل به‌موقع خبر دهد، بخشی از زحمت مراقبت از فرزندِ خانم کارمند، برعهده اطرافیان نظیر مادر، خواهر یا سایر نزدیکان است. بعد از سن پنج سالگی فرزندش را به مهدکودک و پیش‌دبستانی می‌سپارد، خودش حداقل نیمی از روز را در خارج از خانه شاغل است و نیم دیگر آن‌روز را یا می‌خواهد استراحت کند یا اینکه اگر خانم بسیار متعهدی باشد، به انجام امور منزلش بپردازد. در این میان بطور طبیعی کودک با کم‌توجهی خانواده روبرو می‌شود و این روند که من آنرا زندگی ماشینی به‌معنای همچون ماشین زندگی کردن می‌نامم، تا زمانی که فرزند به دبستان و مقاطع تحصیلی بالاتر هم راه پیدا می‌کند، ادامه می‌یابد. ظاهراً چندان هم مهم نیست که فرزندش (فرزندشان) چه می‌بیند، چه می‌آموزد و به چه چیزی گرایش پیدا می‌کند! مهم فقط این است که خانم و آقا کار می‌کنند و اگر فرصتی باقی بماند، برای تخلیه و ارضاء امیال غریضی و ذاتی‌شان چنددقیقه‌ای را باهم خلوت می‌کنند.

اگر این وضعیت (البته بصورت کنترل شده) برای برخی از خانم‌های شاغل در بعضی امور مثل دبیر مدارس دخترانه یا پزشک بیماری‌های مخصوص خانم‌ها توجیهی داشته باشد، برای بسیاری دیگر توجیهی ندارد. این مطلب هم بماند تا در پست بعدی، از زوایای دیگر به این وضعیت بپردازم.